درباره سوارکاری

سوارکاری تنها ورزشی است که در آن با یک موجود زنده که دنیای متفاوتی با ما انسان ها دارد طرف هستیم. شناخت حرکات، عواطف و رفتارهای این دوست منحصر به فرد باعث ارتقا بینش، آرامش ذهن و صلح با جهان هستی و طبیعت میشود. بی سبب نیست که از اسب برای درمان کودکان مبتلا به اوتیسم و مانند آن استفاده می‌شود. علاوه بر اعتمــاد به نفسی که سوارکاری ایجاد میکند این نکته که خود اسب در فرآیند رشد و آموزش نقش دارد و سوارکار را برای ارتباط بهتر یاری میدهد، امیدوارکننده است. افزایش شجاعت،سخت کوشی،کمک به حفظ تعادل، هماهنگی عصب و عضله، انعطاف پذیری و حفظ حالت استاندارد بدن از دیگر مزایای سوارکاری هستند. همچنین ورزش های مبتنی بر اسب با بالابردن هیجان و تحریک بالای آدرنالین کمک شایانی به قدرت تصمیم گیری و سیستم عصبی میکند. سوارکاری بر فیزیولوژی بدن تاثیرات شگرفی دارد که از آن جمله:
کاهش سریع وزن (بین 3 تا 7 کیلوگرم در ماه اول).
تقویت عضلات پا مخصوصا بالای زانو (چهارسر)، دوقلوها و لیگامان.
تقویت عضلات فیله کمر که باعث جلوگیری و درمان دیسک کمر می‌شود.
تسریع در دفع سنگ کلیه از طریق کمک به جابه‌جایی آن.
شيوه درماني نوظهوري به نام اسب درماني مي‌گويد سوار شدن بر اسب نه تنها لذت بخش است بلكه مي‌تواند به آموختن مهارت هاي ارتباطي و نيز به افرادي با ناتواني‌هاي جسماني يا رواني كمك كند. ليندا كوهانف ، پيشگام اين فكر می گويد : “ اسب‌ها احساساتي را كه انسانها مي‌خواهند پنهان كنند، بازتاب مي‌دهند.” بريژيت مارتين، نايب رييس فدراسيون سواري در خدمت درمان گفت كار درماني با استفاده از اسب‌ها لزوما به معناي سواركاري نيست بلكه اين تاثير درماني مي‌تواند از طريق تيمار اسب و يا راه بردن آن با استفاده از يك لگام بلند باشد. ژوزه لورا دلاكو از انجمن ملي سواري درماني فرانسه مي‌گويد انسانها در ارتباط با اسب‌ها دريچه روحشان را باز مي‌كنند و بيشتر لبخند مي‌زنند او مي‌گويد اسب‌ها بسيار حساس هستند. حس انسان را درك مي‌كنند بي‌انكه او را مورد قضاوت قرار دهند و همين به انسانها اجازه مي‌دهد كه احساسات درونيشان را بيرون بريزند. كلر مورين معتقد است زندگي مردم مي‌تواند در تعامل با اسب دگرگون شود. آنها مي بينند كه چگونه مي‌توانند با ديگران ارتباط برقرار كنند و بايد در خود چه تغييراتي بدهند.